วันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2558

มาดู ประธานาธิบดี ที่มาดเข้มที่สุดในโลก ท่านวลาดีมีร์ ปูติน

เฮียปูติน ไม่ว่าจะเดินจะนั่ง เฮียก็ดูภาพลักษณ์เป็นผู้มีพลังไปหมด เหนือกว่าชัชชาติ สะอีก

วลาดีมีร์ วลาดีมีโรวิช ปูติน ( Vladimir Vladimirovich Putin, เกิด 7 ตุลาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองรัสเซียผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหพันธรัฐรัสเซียคนที่สี่และคนปัจจุบัน 

วลาดีมีร์ ปูตินได้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สาขานิติศาสตร์ จบมาเขาได้ทำงานกับหน่วยสายลับได้ประจำหน่วยข่าวกรองสายลับและได้ถูกส่งไปประจำที่เยอรมนีตะวันออก


ภาพเฮียปูตินในชุด KGB 




แค่เดินยังดูเข้มเลย






เฮียปูตินขับเครื่องบิน



เฮียปูตินบนเรือ




ขี่ม้า




เฮียปูติน ขับเครื่องบิน ทิ้งระเบิด  ตู - 160


เฮียปูติน ขี่ม้า


เฮียปูตินในรถถัง



เฮียปูตินเรือดำน้ำ



เฮียปูตินขับมอเตอร์ไซ




เฮียปูตินตรวจปืน


เฮียปูตินยิงปืน




เฮียปูตินไปล่าสัตว์


เฮียปูตินกับรถถัง


เฮียปูตินกับชุดทหารเรือ




เฮียปูตินออกกำลังกาย



จากภาพที่ดูโหดสัสรัสเซีย จริงๆแล้วเฮียปูตินเป็นอ่อนโยนมากๆไม่เชื่อดู


ดูแลประธานาธิบดีเยอรมนีหญิงเยอรมันเป็นอย่างดี


ดูนมผู้ประท้วงก็ไม่หวั่น

เฮียเป็นคนที่รักสุนัขมากๆจากหน้าโหดกลายเป็นแบ๋วทันที











นี่เป็นการอวยไส้แตก ของโหดสัสรัสเซีย  












วันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2558

28 ธันวาคม วันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

    วันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ตรงกับวันที่ 28 ธันวาคมของทุกปี ร่วมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรี

          วันที่ 28 สิงหาคมของทุกปี ถือเป็นวันสำคัญของประวัติศาสตร์ชาติไทยอีกหนึ่งวัน เนื่องจากเป็นวันคล้ายวันปราบดาภิเษกสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช พระมหากษัตริย์ผู้กอบกู้เอกราชจากพม่าให้แก่ประเทศไทย และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงธนบุรีเพียงพระองค์เดียว ด้วยเหตุนี้ กระปุกดอทคอม จึงขอนำพระราชประวัติของพระมหากษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ มาบอกเล่า เพื่อร่วมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ และความกล้าหาญของพระองค์ ที่ช่วยให้คนไทยได้มีชาติไทยอาศัยอยู่มาจนถึง ณ ทุกวันนี้

          สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช หรือสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี หรืออีกพระนามคือ สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 พระราชสมภพ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2277 ทรงมีพระนามเดิมว่า "สิน" พระบิดาเป็นพ่อค้าชาวจีนแต้จิ๋ว นามว่า "นายไหฮอง แซ่แต้" พระมารดา เป็นหญิงไทยนามว่า "นกเอี้ยง" สันนิษฐานว่า ถิ่นกำเนิดของพระองค์น่าจะอยู่แถบภาคกลาง ในกรุงศรีอยุธยา มากกว่าเมืองตาก

พระบรมสาทิสลักษณ์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
พระบรมสาทิสลักษณ์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

          ในวัยเยาว์ พระยาจักรีได้รับเด็กชายสินเป็นบุตรบุญธรรม และนำไปฝากให้เรียนหนังสือกับพระอาจารย์ทองดี วัดโกษาวาส (วัดคลัง) ทรงศึกษาพระไตรปิฎกจนแตกฉาน จากนั้นเมื่อเล่าเรียนจบ พระยาจักรีได้พาเด็กชายสิน ไปถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ด้วยความเฉลียวฉลาด รอบรู้ และพูดได้ถึง 3 ภาษา พระองค์จึงได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นมหาดเล็กรายงานราชการทั้งหลายในกรมมหาดไทย และกรมวังศาลหลวง

          กระทั่งปี พ.ศ. 2301 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เสด็จสวรรคต สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอุทุมพร ขึ้นครองราชย์ต่อได้เพียง 3 เดือนเศษ ก็ถวายราชสมบัติให้สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ พระองค์โปรดเกล้าฯ ให้นายสินมหาดเล็กรายงาน เชิญท้องตราราชสีห์ขึ้นไปชำระความหัวเมืองฝ่ายเหนือ นายสินมหาดเล็กสร้างผลงานได้รับความดีความชอบ สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนายสินมหาดเล็กรายงานเป็นหลวงยกบัตรเมืองตาก จนกระทั่งพระยาตากถึงแก่กรรม หลวงยกบัตรเมืองตากจึงได้เลื่อนเป็นพระยาตาก ปกครองเมืองตากสืบต่อไป

          ครั้นเมื่อพม่ายกทัพมารุกรานกรุงศรีอยุธยาทางตอนใต้ เมื่อปี พ.ศ. 2307 โดยมีมังมหานรธาเป็นแม่ทัพ พระยาตากยกทัพไปช่วยรักษาเมืองเพชรบุรี และตีทัพพม่ากลับไปอย่างง่ายดาย ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2308 พม่าได้ยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาอีกครั้ง พระยาตากก็สามารถช่วยรักษาพระนครไว้ได้อีก ความดีความชอบนี้ ทำให้ สมเด็จพระเจ้าเอกทัศน์ โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งพระยาตากเป็นพระยาวชิรปราการ เจ้าเมืองกำแพงเพชร แต่ยังไม่ทันที่พระยาวชิรปราการจะได้ครองเมืองกำแพงเพชร พม่าก็ยกทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาอีกครั้ง พระยาวชิรปราการจึงต้องเข้ากรุงศรีอยุธยา เพื่อป้องกันพระนคร

เส้นทางเดินทัพของเจ้าตากครั้งกอบกู้เอกราช
เส้นทางเดินทัพของเจ้าตากครั้งกอบกู้เอกราช

          ระหว่างทำการสู้รบอยู่นั้น พระยาวชิรปราการเกิดท้อแท้ใจที่แม้จะตีค่ายพม่าได้ แต่พระนครไม่ส่งกำลังไปหนุน จนทำให้พม่ายึดค่ายกลับคืนได้ อีกทั้งยังเห็นว่า ทัพพม่ามีกำลังมากกว่า หากออกไปรบคงพ่ายแพ้อย่างหมดทางสู้ และตนเองยังถูกภาคทัณฑ์ที่ยิงปืนใหญ่ใส่ทัพพม่าโดยไม่ได้ขออนุญาตจากศาลาลูกขุนขึ้น ด้วยเหตุนี้ พระยาวชิรปราการจึงเห็นว่า คงไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ป้องกันพระนคร และเชื่อว่า กรุงศรีอยุธยาคงจะต้องเสียกรุงเสียครานี้ เพราะผู้นำอ่อนแอ ไม่สนใจบ้านเมือง พระยาวชิรปราการจึงนำไพร่พล 500 คน ตีฝ่าวงล้อมพม่าออกจากค่ายพิชัย ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และยึดเมืองระยองได้สำเร็จ ระหว่างนั้น ได้เกิดเหตุอัศจรรย์ พายุหมุนอย่างรุนแรงจนบิดต้นตาลเป็นเกลียวโดยไม่คลายตัว ชาวบ้านจึงเรียกว่า "ตาลขด" ขณะที่เหล่าเสนาบดี ทหารทั้งหลายก็ยกย่องพระยาวชิรปราการเป็น "เจ้าตาก"

          หลังจากนั้น พระเจ้าตาก วางแผนจะเข้ายึดเมืองจันทบูร จึงสั่งให้ทหารทำลายหม้อข้าวให้หมด เพื่อปลุกขวัญกำลังใจทหารให้ฮึดสู้ตีเมืองจันทบูรให้แตก จะได้เข้าไปทานข้าวในเมือง จนสุดท้ายกองทัพพระเจ้าตากสามารถตีเมืองจันทบูรได้เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2310 หลังจากนั้นก็ได้มีผู้คนมาเข้าร่วมกับพระองค์เป็นจำนวนมาก เนื่องจากเมืองจันทบูรและเมืองตราดไม่มีพม่าเข้ายึดครอง

          กระทั่ง 3 เดือนผ่านไป พระองค์รวบรวมเสบียง และกำลังคนได้ราว 5,000 นาย จึงได้ยกทัพเรือล่องมาจนถึงปากแม่น้ำเจ้าพระยา และยึดเมืองธนบุรีจากพม่าได้สำเร็จ จากนั้น พระองค์ได้ยกทัพเรือต่อไปยังกรุงศรีอยุธยา ก่อนจะสามารถเข้ายึดค่ายโพธิ์สามต้น และขับไล่ทหารพม่าออกไปจากราชอาณาจักร สามารถกอบกู้เอกราชได้สำเร็จภายในเวลา 7 เดือน นับตั้งแต่ที่เสียกรุงเมื่อปี พ.ศ. 2310

การปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช
การปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช

          หลังจากนั้น พระองค์ได้ยกทัพกลับมาที่ธนบุรี ตั้งราชธานีใหม่ ณ ที่แห่งนี้ ขนานนามว่า"กรุงธนบุรีศรีมหาสมุทร" และทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2310 ในพระชนมายุ 34 พรรษา ทรงเฉลิมพระนามว่า สมเด็จพระบรมราชาที่ 4 และพระราชกรณียกิจหลังจากนั้นของพระองค์ คือการปราบปรามก๊กต่าง ๆ ที่แตกแยกเป็นฝ่าย เพื่อรวบรวมให้เป็นอาณาจักรเดียวกัน และฟื้นฟูความเสียหายที่เกิดขึ้นหลังจากทำสงครามกับพม่า

          สมเด็จพระเจ้าตากสิน ทรงครองราชย์ได้ 15 ปี ก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ.2325 สิริพระชนมายุได้ 48 พรรษา โดยเหตุแห่งการสวรรคตปรากฎในเอกสารหลาย ๆ ฉบับและสาเหตุแตกต่างกัน แต่เหตุส่วนใหญ่ที่ปรากฎ คือ ในช่วงปลายรัชสมัยได้เกิดกบฏขึ้นที่อยุธยา เจ้าเมืองจึงหนีมายังกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสิน จึงรับสั่งให้พระยาสรรค์ขึ้นไปนำตัวผู้กระทำผิดมาลงโทษ แต่พระยาสรรค์กลับไปเข้าพวกกบฏ และยกพวกมาปล้นพระราชวังกรุงธนบุรี พร้อมบังคับให้สมเด็จพระเจ้าตากสินออกผนวช เพื่อควบคุมพระองค์ไว้ในวัดอรุณราชวราราม

          ต่อมา สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (ทองด้วง) ซึ่งกำลังยกทัพไปเขมร ได้ยกทัพมายังกรุงธนบุรีก่อน และได้เข้าปราบปรามพระยาสรรค์ และขุนนางที่ก่อกบฏ สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีถูกกล่าวโทษว่า พระองค์ทรงเสียพระสติ ทำให้ประชาชนได้รับความเดือดร้อน จึงถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ และเสด็จสวรรคต จากนั้นสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกก็ปราบดาภิเษกเป็น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรีสืบต่อมา ส่วนพระยาสรรค์ก็ถูกนำตัวไปประหารชีวิต

แผนที่แสดงอาณาเขตประเทศไทย ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสิน
แผนที่แสดงอาณาเขตประเทศไทย ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสิน

          ตลอดรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าตากสิน พระองค์ได้ทำสงครามกับพม่าถึง 9 ครั้งและทรงได้รับชัยชนะทุกครั้ง รวมทั้งทรงทำศึกกับเขมร 3 ครั้ง ส่วนพระราชกรณียกิจด้านอื่น ๆ นอกจากการเมืองและการศึกสงครามแล้ว พระองค์ทรงฟื้นฟูด้านเศรษฐกิจ การคมนาคม การบำรุงการศึกษาตามวัด การรวบรวมพระไตรปิฎก อัญเชิญพระแก้วมรกต และพระบางจากเวียงจันทน์ กลับมายังกรุงธนบุรี บูรณะปฏิสังขรณ์วัดวาอารามต่ง ๆ ด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ รวมทั้งยังพระราชนิพนธ์บทละครเรื่องรามเกียรติ์ ไว้ 4 ตอน

          พระราชกรณียกิจเหล่านี้ แสดงให้เห็นถึงพระปรีชาสามารถรอบด้านของพระองค์ ด้วยเหตุนี้ คณะรัฐมนตรีจึงประกาศให้วันที่ 28 ธันวาคมของทุกปี ซึ่งเป็นวันที่พระองค์ทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ เป็น "วันสมเด็จพระเจ้าตากสิน" และถวายพระราชสมัญญานามว่า "สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช" เพื่อยกย่องพระองค์เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของชาติไทย ผู้กอบกู้เอกราชให้ชาติไทย และได้สร้างอนุสาวรีย์พระบรมรูปทรงเครื่องขัตติยาภรณ์ ประทับเหนืออัศวราชพาหนะ พระหัตถ์ขวาทรงพระแสงดาบ ประดิษฐานบนแท่งคอนกรีตเสริมเหล็ก ณ บริเวณวงเวียนใหญ่ ฝั่งธนบุรี

          ทั้งนี้ ในทุกวันที่ 28 ธันวาคมของทุกปี ทางกรุงเทพมหานครจะได้จัดงาน "วันสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช" ขึ้น ณ บริเวณลานพระบรมราชานุสาวรีย์สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช (วงเวียนใหญ่) และถนนลาดหญ้าตลอดสายถึงแยกคลองสาน ซึ่งมีการจัดงานมาอย่างต่อเนื่องและยาวนานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2520 เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช และให้ประชาชนชาวไทยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์สืบต่อไป


ภาพจาก wikipedia

วันพุธที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

ซาอุเสนอยูเอ็นโหวตประณามปฏิบัติการรัสเซียในซีเรีย


ซาอุดีอาระเบียและบรรดาชาติพันธมิตร ยื่นร่างมติต่อที่ประชุมยูเอ็น เรียกร้องให้ประณามปฏิบัติการทางอากาศของรัสเซียในซีเรีย วันพุธที่ 11 พฤศจิกายน 2558 เวลา 12:13 น. สำนักข่าวต่างประเทศรายงานจากนครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 11 พ.ย. ว่า ทางการซาอุดีอาระเบีย ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกาตาร์ กลุ่มประเทศอาหรับ สหรัฐ อังกฤษ ฝรั่งเศส และชาติตะวันตกอื่นๆ ยื่นเสนอร่างมติต่อคณะกรรมการชุดที่ 3 ของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นจีเอ) ซึ่งเป็นคณะกรรมการฝ่ายสังคม มนุษยธรรม และวัฒนธรรม เรียกร้องให้มีการประณามการเข้าแทรกแซงในซีเรีย ของรัสเซียและอิหร่าน และเรียกร้องให้มีการยุติโดยทันที แม้จะไม่มีการเอ่ยชื่อรัสเซียโดยตรง แต่เนื้อหาที่ระบุถึง 'การโจมตีต่อกลุ่มสายกลางต่อต้านรัฐบาลซีเรีย' ก็มุ่งเป้าไปที่ปฏิบัติการทางอากาศของรัสเซียอย่างชัดเจน โดยชี้ว่าการโจมตีดังกล่าว กลุ่มที่ได้ประโยชน์คือกลุ่มก่อการร้ายไอเอสและกลุ่มอื่นๆ อย่างกลุ่มอัล-นุสรา ฟรอนต์ นอกจากนี้ยังประณามต่อปฏิบัติการของกลุ่มก่อการร้ายต่างชาติและกองกำลังต่างชาติที่ต่อสู้ในนามของรัฐบาลซีเรีย โดยเฉพาะกลุ่มคุดส์บริเกด กองกำลังพิทักษ์ปฏิวัติอิสลาม (ไออาร์จีซี) ของอิหร่าน และกลุ่มฮิซบอลเลาะห์ โดยร่างมติดังกล่าวจะถูกนำเข้าสู่ที่ประชุมยูเอ็นจีเอเพื่อทำการลงมติอย่างเร็วที่สุดในสัปดาห์หน้า ผู้แทนซีเรียประจำสหประชาชาติ (ยูเอ็น) อ่านแถลงการณ์ตอบโต้ร่างมติดังกล่าวเมื่อวันอังคาร วิจารณ์ว่าซาอุดีอาระเบียและกาตาร์ ไม่มีสิทธิที่จะสั่งสอนใครในเรื่องประเด็นด้านสิทธิมนุษยชน และกล่าวว่าร่างมตินี้กำลังพยายามทำให้สถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนในซีเรียกลายเป็นเรื่องการเมือง เช่นเดียวกับผู้แทนจากอิหร่านที่ออกมาประสานเสียงรับลูกเรื่องดังกล่าว และมุ่งเป้าโจมตีตอกกลับไปที่การเข้าแทรกแซงสถานการณ์ในเยเมนของกองกำลังร่วมที่นำโดยซาอุดีอาระเบีย ขณะเดียวกัน มีการเปิดเผยเอกสารร่างข้อเสนอ 8 ประเด็นของทางการรัสเซีย ที่เตรียมยื่นต่อที่ประชุมวิกฤตซีเรียซึ่งจะมีขึ้นที่กรุงเวียนนาของออสเตรียในวันเสาร์นี้ โดยเสนอให้รัฐบาลซีเรียและกลุ่มกบฏ ร่วมทำข้อตกลงปฏิรูปรัฐธรรมนูญในกรอบระยะเวลา 18 เดือน ตามด้วยการทำประชามติ และการเลือกตั้งประธานาธิบดี โดยไม่ได้ระบุถึงข้อห้ามในการเข้าร่วมในกระบวนการปฏิรูปของประธานาธิบดีบาชาร์ อัล-อัสซาด ผู้นำซีเรียคนปัจจุบันที่ถูกคว่ำบาตรจากชาติตะวันตก ในการหารือรอบแรกที่กรุงเวียนนาเมื่อเดือน ต.ค. รัสเซียเรียกร้องให้มีตัวแทนจากกลุ่มกบฏเข้าร่วมด้วย โดย น.ส.มาเรีย ซาคาโรวา โฆษกหญิงกระทรวงการต่างประเทศรัสเซีย แถลงว่า ในการหารือรอบใหม่นี้ รัฐบาลมอสโกจะมุ่งเน้นไปที่ 2 ประเด็นหลัก คือการทำความเข้าใจร่วมกันในการพิจารณาว่ากลุ่มใดที่จัดว่าเป็นกลุ่มก่อการร้าย และการกำหนดตัวผู้แทนจากฝ่ายกบฏในการเจรจากับรัฐบาลดามัสกัส โดยมในแผนหยุดยิงซีเรีย จะต้องไม่ครอบคลุมถึงกลุ่มไอเอสและกลุ่มก่อการร้ายอื่นๆ

เครดิต http://www.dailynews.co.th/foreign/360144

วันจันทร์ที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558

สงครามสยามปะทะญวน

ในประวัติศาสตร์ไทย คู่แข่งที่รุกรบขับเคี่ยวกับราชอาณาจักรสยามคือราชอาณาจักรพม่าแห่งฟากตะวันตก ทว่าทางฟากตะวันออกของสยาม ก็ใช่ว่าจะไร้คู่แข่ง ด้วยว่ายังมีอีกราชอาณาจักรหนึ่งที่เข้มแข็งและน่าเกรงขามไม่น้อย นั่นคือ ราชอาณาจักรไดเวียด ของชาวเวียดนาม หรือ ญวน
ประวัติศาสตร์เวียดนามเริ่มขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน โดยปรากฏการตั้งถิ่นฐานในแถบดินแดนเวียดนามตั้งแต่ยุคหินใหม่ จนมาถึงเมื่อราว 1000 ปีก่อน ค.ศ.ในยุคสำริด ได้ปรากฏการตั้งชุมชนในพื้นที่ลุ่มปากแม่น้ำแดงของเวียดนามในลักษณะของสังคมชนเผ่า ในช่วงปลายยุคสำริด ราวปีที่ 400 – 500 ก่อน ค.ศ.  ชุมชนเหล่านี้ได้รวมตัวกันเป็นอาณาจักร  มีกษัตริย์ปกครอง โดยนักประวัติศาสตร์เรียกดินแดนนี้ว่าอาณาจักรวันลาง
ต่อในยุคราชวงศ์ฉิน ราว ปีที่ 200 ก่อน ค.ศ. จักรพรรดิฉินซื่อหวงตี้ หรือฉินซีฮ่องเต้ทรงให้ยกทัพใหญ่มาปราบภาคใต้และผนวกดินแดนเวียดนามเข้าในอาณาจักรฉิน หลังราชวงศ์ฉินล่มสลาย ขุนศึกนาม จ้าวถ้อ ได้ประกาศแยกดินแดนตั้งเป็นแคว้นหนานเย่ ก่อนจะถูกผนวกเข้ากับราชวงศ์ฮั่นใน ปี ค.ศ. 42 แต่เวียดนามก็คอยหาโอกาสแยกตัวเป็นอิสระโดยตลอด จนเมื่อจีนเข้าสู่กลียุคตั้งแต่ปลายราชวงศ์ฮั่น เวียดนามจึงได้โอกาสแยกดินแดนตั้งเป็นอาณาจักรของตน โดยมีราชวงศ์ปกครองสืบเนื่องกันมา ซึ่งในช่วงเวลานี้เองที่เวียดนามได้พยายามขยายอิทธิพลเข้าสู่ดินแดนใกล้เคียงอย่าง เขมร จามปา ลาวและล้านนา
vtna
ขุนนางเวียดนามในศตวรรษที่ 19
ในรัชสมัยของพระเจ้าติโลกราชแห่งล้านนา มีบันทึกในจดหมายเหตุราชวงศ์หมิงเล่าถึงเหตุการณ์ที่กองทัพเวียดนามของกษัตริย์ราชวงศ์เล เข้าโจมตีอาณาจักรล้านช้างและสังหารพระเจ้าล้านช้างพร้อมพระโอรสสองพระองค์ ขณะที่พญาซายขาว โอรสองค์สุดท้องหนีมาขอพึ่งพระเจ้าติโลกราช กองทัพเวียดนามจึงถือเป็นเหตุยกเข้ารุกรานล้านนา โดยบุกมาถึงเมืองน่าน ทว่าถูกกองทัพล้านนาทำลายจนย่อยยับ
สำหรับความขัดแย้งกับสยามในสมัยอยุธยานั้น ในรัชสมัยของพระเจ้าทรงธรรม เวลานั้น พระเจ้ากรุงกัมพูชาได้พระธิดากษัตริย์เวียดนามเป็นพระมเหสีรอง จึงคิดเอาใจออกห่างอยุธยา พระเจ้าทรงธรรมจึงทรงให้กองทัพยกไปกำราบทว่าทัพสยามเสียทีกองทัพผสมเขมรและญวนที่เขาจังกาง เสียไพร่พลร่วมห้าพัน จากนั้นในปีต่อมา อยุธยาได้ส่งทัพเรือไปอีกครั้งแต่ก็ไม่อาจเอาชัยกลับมาได้
ความขัดแย้งระหว่างญวนและสยาม เริ่มอีกครั้งในสมัยกรุงธนบุรี โดยในเวลานั้น เวียดนามแบ่งเป็นสองอาณาจักรคือเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ ซึ่งต่อมาได้เกิดการกบฏของพวกไตเซิน ทำให้เวียดนามอ่อนแอลง เป็นโอกาสให้สยามสามารถเข้าไปยึดครองลาวและเขมรเอาไว้ได้
พวกไตเซินมีกำลังเข้มแข็งจนสามารถยึดดินแดนเวียดนามได้เกือบทั้งหมด จนสุดท้ายผู้ปกครองเวียดนามใต้ต้องเข้ามาพึ่งสยามและขอกำลังไปช่วยปราบกบฏ ซึ่งสยามก็รับปกป้องคุ้มครอง แต่ไม่สามารถแบ่งกำลังไปช่วยได้เนื่องจากยังมีศึกติดพันกับพม่า ญวนจึงต้องพยายามขยายอิทธิพลเข้าไปในเขมรเพื่อแสวงยุทธปัจจัย ทั้ง เสบียง อาวุธ ตลอดจนไพร่พล จนสร้างความตึงเครียดระหว่างสยามกับเวียดนามสมัยปลายกรุงธนบุรี
เมื่อขึ้นสมัยรัตนโกสินทร์ สยามไม่ต้องการทำสงครามกับพม่าและญวนในเวลาเดียวกัน จึงเลือกสนับสนุนองเชียงสือ ผู้นำตระกูลสำคัญของเวียดนามใต้ โดยในปีที่สองของรัชกาลพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระองค์ได้ส่งกองทัพไปช่วยองเชียงสือทำสงครามกับพวกไตเซินเพื่อยึดเมืองไซ่ง่อน โดยในสงครามครั้งแรก ออกญานครสวรรค์เป็นแม่ทัพใหญ่ยกทัพไปรบกับพวกไตเซินและได้ชัยชนะหลายครั้ง ทว่ากลับส่งเชลยและอาวุธคืนให้กับฝ่ายญวน จนถูกประหารชีวิตข้อหาฝักใฝ่ศัตรู
จากนั้นในปีต่อมา พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกได้ส่งพระเจ้าหลานเธอกรมหลวงเทพหริรักษ์นำไพร่พลสยามหนึ่งหมื่นรวมกับทัพเขมรอีกหนึ่งหมื่นพร้อมด้วยกำลังสมทบขององเชียงสือห้าพัน ซึ่งเป็นทัพใหญ่กว่าครั้งก่อน ยกไปทำสงครามกับพวกไตเซิน ทว่ากองทัพสยามพ่ายศึกญวนที่เกาะแตงหรือเจียนซ่ายในคลองวามนาว (วามนาวเป็นคลองใหญ่มีความกว้างเท่ากับลำน้ำเจ้าพระยา) ทัพสยามเสียหายยับเยินเหลือไพร่พลกลับมาไม่ถึงสองพัน กรมหลวงเทพหริรักษ์ถูกลงอาญาคุมขัง ก่อนจะได้รับพระราชทานอภัยโทษในปีต่อมา เพื่อช่วยทำศึกกับพม่าในสงครามเก้าทัพเป็นการไถ่โทษ
1866warelephant
ทหารสยามสมัยศตวรรษที่ 19
เมื่อเห็นว่าสยามติดพันการสงครามกับพม่าจนไม่อาจส่งทัพไปช่วยทำศึกกับพวกไตเซินได้ องเชียงสือจึงหนีออกจากสยามและกลับไปรวบรวมไพร่พลเพื่อทำสงครามชิงแผ่นดินกับพวกไตเซิน ขณะเดียวกัน ทางสยามยังคงให้ความช่วยเหลือในเรื่องเสบียงอาหารและอาวุธแก่องเชียงสือ อีกทั้งองเชียงสือยังได้ความช่วยเหลือจากฝรั่งเศสจนในที่สุดก็สามารถปราบพวกไตเซินและรวมชาติญวนได้สำเร็จ จากนั้นองเชียงสือจึงสถาปนาตนเองขึ้นเป็นกษัตริย์ญวนเรียกว่า จักรพรรดิยาลอง       
ต่อมาเมื่อพระพุทธเลิศหล้านภาลัยขึ้นครองราชย์เป็นรัชกาลที่สองของสยาม ฝ่ายเวียดนามเริ่มขยายอิทธิพลเข้าไปในเขมรเพื่อหาทรัพยากรมาสร้างความเข้มแข็ง ขณะที่สยามเองถึงแม้จะไม่พอใจ แต่ด้วยยังมีสงครามกับพม่า จึงไม่ต้องการทำศึกสองด้าน จึงทำเป็นไม่รับรู้ จนทำให้ญวนขยายอิทธิพลเข้าไปในเขมรได้อย่างเปิดเผยและเริ่มแผ่อิทธิพลเข้าไปในลาวอย่างช้า ๆ
เมื่อสิ้นรัชกาลที่สอง พระเจ้าอนุวงศ์กษัตริย์ลาวผู้ปกครองอาณาเขตเวียงจันทน์และจำปาศักดิ์ก่อกบฏต่อสยาม สมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่สามจึงทรงโปรดฯให้กรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพและเจ้าพระยาราชสุภาวดี(สิงห์ สิงหเสนี) นำทัพไปปราบ ในระหว่างสงครามกับลาว ฝ่ายญวนได้เข้ามาสนับสนุนฝ่ายลาว โดยให้ที่ลี้ภัยแก่เจ้าอนุวงศ์หลังพ่ายศึกกับสยาม ที่เวียงจันทน์ จากนั้นญวนจึงส่งทูตมาไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างสยามกับลาว
ทัพสยามยอมตกลงเจรจากับเจ้าอนุวงศ์ตามที่ทูตเวียดนามเสนอ ทว่ากลับถูกเจ้าอนุวงศ์ซ้อนกลสังหารไพร่พลและแม่ทัพนายกองสยามที่รักษาเวียงจันทน์ล้มตายเป็นจำนวนมาก ฝ่ายสยามจึงให้จับทูตญวนประหารเสีย เพราะมองว่าเป็นเหตุให้สยามหลงกลลาวและเมื่อสยามปราบกบฏเจ้าอนุวงศ์ลงได้สำเร็จ ความสัมพันธ์กับญวนก็เริ่มตึงเครียด จนกระทั่งเมื่อเกิดเหตุนักพระองค์จันทร์ กษัตริย์เขมรแข็งข้อต่อสยาม หลังได้รับการสนับสนุนจากญวน จึงทำให้สยามตัดสินใจที่จะทำสงครามเต็มรูปแบบกับญวนvietnam2
ทัพช้างสยามเข้าโจมตีกองทัพญวน
ค.ศ. 1833 (พ.ศ.2376) ในรัชกาลของพระเจ้าเวียดนามมินมาง ได้เกิดกบฎที่เมืองไซ่ง่อน สมเด็จพระนั่งเกล้าฯทรงเห็นเป็นโอกาสอันเหมาะที่จะกำราบญวน ประกอบกับเวลานั้นพม่าพ่ายแพ้อังกฤษเสียดินแดนไปเกือบครึ่งทำให้ไม่อาจเป็นภัยต่อสยามได้อีก พระองค์จึงทรงโปรดฯให้เจ้าพระยาราชสุภาวดีซึ่งได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพระยาบดินทรเดชา ว่าที่สมุหนายกเป็นแม่ทัพใหญ่ โดยมีเจ้าพระยาพระคลัง (ดิศ บุนนาค)เป็นแม่ทัพเรือ และพระมหามนตรีเป็นทัพหนุนรวมไพร่พลหนึ่งแสนสี่พันนายยกไปตีเมืองไซ่ง่อน
กองทัพสยามรุกเข้าตีเขมรก่อนเป็นอันดับแรก นักพระองค์จันทร์กษัตริย์เขมรทรงรับศึกไม่ไหว จึงเสด็จหนีไปเวียดนามและสิ้นพระชนม์จากนั้นไม่นานนัก ขณะที่ฝ่ายสยามหลังตีเขมรได้ ก็ได้แต่งตั้งนักพระองค์ด้วง ขึ้นเป็นกษัตริย์เขมรและเกณฑ์พลเขมรเข้าสมทบอีกสองหมื่นก่อนยกมุ่งไปเวียดนาม
ขณะเมื่อทัพสยามเข้าไปทำสงครามในเวียดนามนั้น ทางฝ่ายเวียดนามก็ได้ยกเอาพระธิดาของนักพระองค์จันทร์ ชื่อ นักองค์แป้น ขึ้นเป็นกษัตรี ทำให้เขมรแบ่งเป็นสองฝ่าย
สงครามใหญ่ระหว่าง ญวนและสยามครั้งนี้ เรียกว่า อานามสยามยุทธ โดยในระยะแรกกองทัพสยามได้รุกเข้าไปจนถึงเมืองโจดกของญวน ทว่าหลังจากนั้น นักองค์อิ่ม อนุชานักองค์ด้วงได้แปรพักตร์ไปเข้ากับญวน ทำให้เขมรเกิดจลาจลขึ้น จนทัพสยามต้องถอยกลับมาปราบเหตุวุ่นวายในเขมร
anaam2
ทัพสยามยึดค่ายญวนที่เมืองโจดก
องเตียนกุน แม่ทัพใหญ่ของญวนได้ยกทัพเข้ามาทำสงครามกับสยามในแดนเขมร ทำให้เขมรกลายเป็นสมรภูมิ กองทัพสองฝ่ายรบกันหลายสิบครั้งผลัดแพ้ผลัดชนะตลอดเวลาหลายปี เสียรี้พลและอาวุธเป็นอันมาก ขณะเดียวกันญวนได้วางแผนกลืนเขมรด้วยการส่งกองทหารเข้าประจำเมืองเขมรต่างๆที่อยู่ในอิทธิพลของตน พร้อมบังคับให้ขุนนางเขมรทำตามธรรมเนียมญวนและที่ร้ายแรงที่สุดคือพยายามให้นักองค์แป้นอภิเษกกับพระโอรสของพระเจ้ามินมาง จนทำให้ฝ่ายเขมรไม่พอใจเป็นอันมาก นักองแป้นกับนักองค์อิ่มจึงคิดแปรพักตร์มาหาสยาม
ซึ่งเมื่อองเตียนกุนทราบเรื่องจึงให้คุมตัวนักองค์อิ่ม กับนักองแป้นและพระขนิษฐาทั้งสาม คือ นักองมี นักองเภา นักองสงวนไว้ ทว่านักองแป้นนั้นประชวรและสิ้นพระชนม์ลงระหว่างถูกคุมตัวทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างญวนกับเขมรเลวร้ายลง จนนำไปสู่การจลาจลต่อต้านกองทัพญวน
ระหว่างนั้น พระเจ้ามินมางสวรรคต พระโอรสคือพระเจ้าเทียวตรีขึ้นครองราชย์ต่อ ขณะเดียวกัน ทางด้านเขมรเมื่อเห็นว่าชาวเขมรลุกฮือขึ้นเข่นฆ่าทหารญวนจนเป็นจลาจลไปทั่วแล้ว เจ้าพระยาบดินทรเดชาก็นำทัพเข้าโจมตีกองทัพญวนขององเตียนกุนจนทำให้ฝ่ายญวนต้องล่าถอยออกจากอาณาเขตเขมรไปตั้งมั่นยังเมืองโจดก
องเตียนกุนเสียใจที่พ่ายแพ้สยามจึงกินยาพิษฆ่าตัวตายที่เมืองโจดก จากนั้นพระเจ้าเทียวตรีได้ส่งองต๋าเตียนกุนมาเป็นแม่ทัพใหญ่คนใหม่และเสริมไพร่พลอีกหลายหมื่นนาย ทว่าความพยายามที่จะกลับเข้ามายึดเขมรจากสยามอีกครั้งก็ยังไม่ประสบผลสำเร็จ
anaam3
 ญวนและสยามผลัดกันแพ้กันชนะ
สยามและเวียดนามยังทำสงครามต่อเนื่องกันมาจนถึงปี ค.ศ.1847 (พ.ศ.2390) รวมเป็นเวลายาวนานถึง 14 ปี ทั้งสองฝ่ายต่างก็เสียรี้พลและทรัพยากรต่างๆเป็นอันมาก โดยไม่มีฝ่ายใดสามารถรบชนะอีกฝ่ายได้อย่างเด็ดขาด จนท้ายที่สุด สยามและเวียดนามจึงตัดสินใจเจรจาสงบศึก จากนั้นสองฝ่ายได้ทำสนธิสัญญาร่วมกัน โดยสยามยังคงไว้ซึ่งสิทธิในการสถาปนากษัตริย์เขมร แต่เขมรก็ยังต้องส่งเครื่องบรรณาการแก่ญวนทุก ๆ 3 ปี ถือเป็นข้อตกลงที่น่าพอใจทั้ง 2 ฝ่าย สงครามจึงยุติลง

เครดิต  http://www.komkid.com/new/%E0%B8%8D%E0%B8%A7%E0%B8%99-%E0%B8%AA%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A1-%E0%B8%AA%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9A%E0%B8%B9%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B2/